گذشته از اينها آقا محمّد على فقيهى مبارز ومجاهد و در امر به معروف و نهى از منكر وحفظ شعاير دينى ، و دفاع از مظلومان سخت مقاوم بود ، او خود حدّ جارى مىكرد ، و مجرمين و مرتدّين را طبق قانون شرع مجازات مىنمود ، و از هيچ مقامى ملاحظه نمىنمود . مير عبداللطيف شوشترى در كتاب « تحفة العالم » مىنويسد : در اجراى حدود واوامر ، تسلّطش به كمال بود 1 وچنانكه خواهيم گفت ، وقتى فتحعليشاه و صدر اعظم او - حاجى ابراهيم شيرازى بيگلر بيگى كرمانشاه - را مسئول گرفتارى معصوم على شاه جوكى سرسلسلهء صوفيه - كه در خانه آقا محمّد على محبوس بود - قلمداد مىكنند . آقا محمّد على طىّ نامه‌اى بر آنها اعتراض مىكند كه چرا در كار مربوط به مجتهد شرع دخالت مىنمايند ونمىگذارند كه حاكم شرع حدّ شرعى را دربارهء مجرمين ومستحقّين اجرا كند 2 ! فتحعليشاه وصدراعظم هم در پاسخ نوشتند : « صلاح ما همه آن است كان تو راست صلاح » 3 . از بيم سطوت حكومت شرعى او ؛ مردم شهر كرمانشاه وغرب ايران بلكه شهرهاى ديگر در امن وآسايش به سر مىبردند ، و نفوذ وى به قدرى بود كه حتّى كريمخان زند وآغا محمّد قاجار وفتحليشاه - سلاطين هم عصر او - قادر به جلوگيرى از فعّاليت او نبودند . مبارزات طولانى و سرسختانهء او با بدعت صوفيگرى كه توسط شخصى مجهول الحال به نام معصومعلى شاه دكنى هندى در ايران نضج گرفته بود ، در

--> ( 1 ) تحفة العالم : 177 . ( 2 ) كتاب حاضر : 1 / 14 - 15 . ( 3 ) كتاب حاضر : 1 / 143 .